Życie codzienne mieszkańców osady w Lesie Miejskim. Hodowla i łowiectwo

Kości to oczywiście nie to co ziarna zbóż, widać je gołym okiem i łatwo rozpoznać. Ale podczas flotacji wypełnisk badanych obiektów trafiały się również ości ryb, co wydaje się być w tym akurat miejscu oczywiste, tym bardziej, że w naszych rękach jest całkiem pokaźny zbiór haczyków rybackich.

        Analizy zwierzęcych szczątków kostnych prowadziliśmy na stanowisku w Lesie Miejskim już od 2006 roku. Naszym stały współpracownikiem jest tu prof. Daniel Makowiecki z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Nadarza się dobra okazja by przedstawić w zarysie rezultaty przeprowadzonych przez niego analiz, chociaż co bardziej dociekliwych czytelników od razu odeślę do szerszego opracowania prof. Makowieckiego, które opublikowaliśmy w raporcie Zanim powstało miasto, w roku 2015.

        Również w bieżącym roku przekazaliśmy do analiz 163 pozostałości zwierzęce. Przypomnę tylko, że w badaniach w roku 2013 pozyskaliśmy 671 pozostałości kostnych.

        Przebadane kości reprezentują cztery grupy zwierząt: ssaki domowe, ssaki dzikie, ptaki i ryby. Przy czym główną część zbioru stanowią kości ssaków domowych (ok. 70%). W tej grupie o pierwszeństwo rywalizują ze sobą świnie i bydło. Wśród przebadanych dotąd szczątków zwierząt 54% zajmują kości świni, a ok. 34% bydła. Na trzecim miejscu wśród ssaków domowych znalazł się koń (7% kości) chociaż tu pojawia się poważna wątpliwość, czy do konsumpcji przeznaczano konie hodowlane, czy też raczej polowano na dzikie. Zaskakuje również niski udział w spożywanym mięsie (jeśli wnioskować po kościach) owcy i kozy. Ich udział w badanych szczątkach to nie więcej niż 4%. Wśród zwierzą hodowlanych warto wyróżnić również kurę domową, która była również bardzo popularna w hodowli na zachodniej słowiańszczyźnie. Jednak traktowanie występowania kości kury na stanowisku w Lesie miejskim jako dowodu słowiańskich wpływów byłoby jednak grubą przesadą.

        Dominacja zwierząt domowych we wczesnośredniowiecznej osadzie wskazuje na znaczącą rolę hodowli, jednak Makowiecki zwrócił również uwagę na dość spory odsetek zwierząt dzikich, wśród których dominował jeleń i sarna (wystąpiły również dzik, łoś i bóbr). Spośród ryb zaś odnotowano pozostałości szczupaka i jazia. Dominujący udział jelenia świadczy o dużym zalesieniu obszaru, na którym żyła wspólnota z Lasu Miejskiego.

        Warto też zwrócić uwagę, że liczne dęby rosnące do dzisiaj w Lesie Sundythen sprzyjały być może półdzikiej hodowli świni. Pomimo tego, że znaleźliśmy bardzo znikome szczątki ryb (głównie szczupaka) to ilość odkrytych na osadzie haczyków wskazuje, że rybołówstwo było ważną gałęzią lokalnej gospodarki. Z kolei na niepoślednią rolę myślistwa (udział szczątków dzikich zwierząt zebranych z terenu osady jest wyższy niż – dla porównania – na słowiańszczyźnie w analogicznym okresie dziejowym) mogą wskazywać odkrywane w różnych częściach osady groty strzał. Być może łuk był dla Prusów mieszkających nad Łyną bardzo ważnym narzędziem myśliwskim.

blob_16_2019_il_1
Kości zwierzęce występują w wielu obiektach na stanowisku w Lesie miejskim

blog_16_2019_il_2kości_makowiecki
Zwierzęce szczątki kostne ze śladami obróbki narzędziami z osady w Lesie miejskim (fotografia z opracowania Daniela Makowieckiego z Raportu Zanim powstało miasto…, Olsztyn 2015

blog_16_2019_il_3_haczyki
Wybór haczyków na ryby odkrytych na stanowisku w Lesie miejskim w latach 2018-2020 (rys. A. Napierała)

blog_16_2019_il_4groty strzał
Wybór grotów strzał odkrytych na stanowisku w Lesie miejskim w latach 2018-2020 (rys. A. Napierała)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s